Home    eJManager.com Add Your Journal   |    Follow on Twitter   |    Subscribe to List

Directory for Medical Articles
 

Open Access

Original Research



EDTA chelation therapy in the treatment of toxic metals exposure

Nina Mikirova, Jiseph Casciari, Ronald Hunninghake, Neil Riordan.

Cited by (1)

Abstract
BACKGROUND: Metal induced toxicity with wide range of physiological, biochemical and behavioral dysfunctions was reported in many studies. The chelation has been used for treatment to toxic metals’ exposure for many years. In our current clinical study, we compared different chelation protocols and two forms of EDTA (sodium calcium edetate and sodium edetate) in treatments of toxic metal exposure.
METHODS: A 24 h urine samples were collected from each subject before and after treatment by Ca-EDTA or Na-EDTA. The levels of toxic and essential metals were measured by Atomic Absorption Spectrometer (AAS) with graphite furnace and by Inductively Coupled Plasma Atomic Emission Spectrometer (ICP-AES). The cellular levels of ATP were determined by ATP-bioluminescence assay. Mitochondrial potential was measured by fluorometer and flow-cytometer after cells’ staining by mitochondrial dye.
RESULTS: Data from over 600 patients with a variety of complaints, but not acute toxic mineral exposure, given chelation therapy with sodium EDTA or calcium EDTA, were analyzed. Ca-EDTA and Na-EDTA at intravenous infusions of 3 g per treatment were equally effective in removing lead from the body, while Ca-EDTA was more effective in aluminum removal. The removal of lead was dose dependent but non-linear. Chelation by different doses of Na-EDTA (3 g and 1 g) resulted in mean difference in lead urine less than 50%. In addition, deficiencies in essential minerals correlated with greater pre-treatment lead and aluminum levels. The intrinsic toxicity of EDTA on cells was investigated. EDTA concentrations above 600 uM reduced cellular energy metabolism.
CONCLUSION: Based on our data, we proposed that low dosages of chelating agents might be preferential for patients with no–occupational exposure, as the benefit of chelation is not linear with dosage, the risk of exposure to antidotes is increasing with increased dosages, and excretion of essential metals significantly increases with increased antidote dosage.

Key words: NADH, chelation, lead, essential metals



Toksik metallere maruz kalım tedavisinde EDTA şelasyon terapisi

Özet
GİRİŞ: Birçok çalışmada, metal zehirlenmelerine fizyolojik, biyokimyasal ve davranışsal fonksiyon bozukluklarının eşlik ettiği rapor edilmişitir. Toksik metallere maruz kalım tedavisi için yıllardır şelasyon kullanılmaktadır. Şimdiki klinik çalışmamızda, toksik metallere maruz kalımın tedavisinde, farklı şelasyon protokollerini ve iki EDTA formunu (sodyum kalsiyum EDTA ve sodyum EDTA) karşılaştırdık.
YÖNTEM: Ca-EDTA veya Na-EDTA ile tedavi öncesinde ve sonrasında, her denekten 24 saatlik idrar örnekleri toplandı. Toksik ve esansiyel metallerin düzeyleri, grafit fırınlı atomik absorbsiyon spektrometresi (AAS) ve indüktif olarak eşleştirilmiş plazma atomik emisyon spektrometresi (ICP-AES) ile ölçüldü. Hücresel ATP düzeyleri, ATP-biyolüminesans analizi ile saptandı. Mitokondriyal potansiyel, hücrelerin mitokondri boyası ile boyanmasından sonra florimetre ve akış sitometresi ile ölçüldü.
BULGULAR: Çeşitli şikayetleri olan fakat akut toksik mineral maruz kalımı olmayan, Na-EDTA ve Ca-EDTA ile şelasyon tedavisi alan 600’ün üzerindeki hastadan elde edilen veriler değerlendirildi. Ca-EDTA ve Na-EDTA’nın tedavi başına 3 g intravenöz infüzyonu, kurşunun vücuttan uzaklaştırılmasında eşit derecede etkinken; Ca-EDTA, alüminyumun uzaklaştırılmasında daha etkindi. Kurşunun uzaklaştırılması, doz bağımlıydı; fakat, doğrusal değildi. Farklı Na-EDTA dozları (3 g ve 1 g) ile şelasyon, idrar kurşununda %50’den daha az ortalama farklılıkla sonuçlandı. Ayrıca, esansiyel minerallerdeki eksiklikler, tedavi öncesi daha fazla kurşun ve alüminyum düzeyleri ile orantılıydı. Hücreler üzerine EDTA’nın intrensek toksisitesi araşıtırıldı. EDTA, 600 μM üzerindeki konsantrasyonlarda hücresel enerji metabolizmasını azalttı.
SONUÇ: Verilere göre; şelasyonun faydası dozla orantılı olmadığından, antidotlara maruziyet riski yüksek dozlarda arttığından ve esansiyel metallerin atılımı yüksek antidot dozları ile arttığından dolayı, şelasyon ajanlarının düşük dozları mesleki olmayan maruz kalımlar için öncelikli olabilir.

Anahtar Kelimeler: NADH, şelasyon, kurşun, esansiyel metaller


Full text links

Share this Article




ScopeMed Home
Follow ScopeMed on Twitter
Article Tools
Job Opportunities/Service Offers
eJManager OJMS
eJPort Journal Hosting
About ScopeMed
Terms & Conditions
Privacy Policy
Suggest a Journal
Publisher Login
Contact Us

The articles in Scopemed are open access articles licensed under the terms of the Creative Commons Attribution Non-Commercial License (http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0/) which permits unrestricted, non-commercial use, distribution and reproduction in any medium, provided the work is properly cited.
ScopeMed is a Service of eJManager LLC Publishing for Scientific Publications. Copyright © ScopeMed® Information Services.
Scopemed Buttons